Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

22/05/17

O segredo da casa de Formoso

Héctor Cajaraville publica na nova colección de Santillana "O que leo" esta novela dirixida a un público xuvenil titulada O segredo da casa de Formoso. Unha lectura áxil, moi sinxela, que agocha un pequeniño misterio, que non é para nada o centro do argumento, senón que este xira arredor dos sentimentos dun rapaz que comeza a ser adulto e comeza a descubrir que non todo é o que semella; e será nesta iniciación a unha nova etapa da vida a que lle sirva para coñecer unha Galicia descoñecida que procura as súas raíces. Pasearemos polas súas páxinas por lugares coñecidos que o protagonista descobre con abraio, sen fuxir de pequenas críticas de canto temos arredor. Asemade, sobrevoa a Guerra Civil e as inxustizas que a rodearon, para darlle á novela un pequeno arrecendo de crítica social que non sobra, aínda que non afonde moito e que teña algunha resolución que non me acaba de convencer por bastante incrible, dada a descrición do ser humano que tiñamos en mente.
Un libro que, xa digo, é unha proposta axeitada para o lectorado máis novo do instituto.

21/05/17

15 primaveras

Na editorial Galaxia, dentro da súa colección "Sonárbore" topamos este disco co que Mamá Cabra celebra o seu 15 aniversario. Este libro-CD ilustrado por María Lires serve ademais para colaborar co proxecto de investigación da biopsia líquida desenvolvido por Oncomet contra o cancro. Así que temos dobre razón para sorrir: cantando coas súas cancións frescas, pegañentas e ledas coas que é imposible non mover os pés, e pola solidariedade que agocha.

Non á violencia contra as mulleres (DXVII)



Vía

20/05/17

Formig4s. Misión Tokyo

Se un libro transcorre en Tokyo, tenme gañada, indubidablemente e por razóns obvias. Neste caso, aínda era máis doado, posto que xa coñecía as aventuras destas Formig4s na súa primeira entrega, e parecérame unha boa proposta para a rapazallada; así que volvemos a ter a Pere Tobaruela e a Andrés Meixide ofrecéndonos unha nova entrega destes superheroes que publica Xerais: Formig4s. Misión Tokyo. Como digo, un paseo pola capital de Xapón, con información precisa dalgunhas palabras propias de alá e algúns lugares emblemáticos. Un enigma que resolver e de novo unha vitoria que engadir. Coido que é unha lectura que gustará aos peques da casa.

10 mitos sobre o sexo das mulleres

De xeito divertido a Psicowoman desmonta moitos mitos que atinxen á sexualidade feminina.


19/05/17

Dorothy. Déjale entrar

En A buen paso sorprendente álbum de Javier Sáez Castán e Pablo Auladell: Dorothy. Déjale entrar (Premio Concurso Internacional de Álbum Ilustrado Biblioteca Insular de Gran Canaria en 2016) abráianos en cada nova páxina polo surrealismo da historia e o realismo das ilustracións, que confunden ao lectorado e que ao mesmo tempo divirte e nos transporta a un mundo onde as referencias literarias e cinematográficas son tan importantes que levan a historia ás súas páxinas. Son dous puntos de vista ante unha mesma circunstancia, pero son antagónicos, tanto que mentres lemos non intuímos cal pode ser o desenlace.



Costa do Solpor. O regreso da Illa do Tesouro

Xosé Mª Lema adapta a novela Costa do Solpor a unha novela dirixida á xuventude co mesmo título e cun subtítulo: Costa do Solpor. O regreso da Illa do Tesouro, publicada arestora na colección Fóra de Xogo da editorial Xerais. Unha novela de aventuras que elimina digresións históricas que ralentizaban a novela orixinal para conseguir arestora unha lectura máis áxil e arestora axeitada para a  adolescencia. 
O autor utiliza a técnica do manuscrito atopado presentándose como un tradutor deste. Nel, un escritor en lingua inglesa narra o regreso ao porto de Bristol da goleta Hispaniola, cargada cun fabuloso tesouro. Tal viaxe de volta non fora tan breve como a describira Stevenson no derradeiro capítulo d’A Illa do Tesouro, pois unha violenta tormenta obrigou o navío a buscar refuxio na nosa Costa do Solpor. Así que a novela comeza onde remataba esta gran obra.
 A acción desenvólvese en pé de aventuras na Costa da Morte, xa que o barco caerá nas mans dun pirata con moita sona de cruel e o seu socio, home de negocios que pasa por ser un home de ben na Coruña. Abordaxes, enganos, fuxidas, persecucións... sucédense para deixar tamén cabida para o amor.
Acción trepidante nunha novela de piratas  que deita un bo sabor de boca logo dunha travesía pola nosa marabillosa e ás veces descoñecida Costa da Morte. A quen somos de interior e pasamos algún tempo sen ver o mar, unha gozada pelexar a través destas páxinas cos "malos malísimos" que nos queren arrebatar o que é de noso, procurar tesouros e soñar.
 

18/05/17

1000 nenos e nenas cheos de vida

Emocionante, sobre todo, marabillosa iniciativa.
Necesitamos estar cheos da nosa lingua.

Por unha lingua chea de vida
por un ensino cheo de vida
por unha mocidade chea de vida
por unha vida chea de música.


16/05/17

Glosario ilustrado básico para entender o feminismo

Visto en Nueva Mujer
Para coñecer o básico sobre feminismo, dun xeito ben claro e ilustrado:


Imagen foto_00000027

Imagen foto_00000028
Imagen foto_00000001
Imagen foto_00000010

Imagen foto_00000002

Imagen foto_00000003


Imagen foto_00000005

Imagen foto_00000004

Imagen foto_00000008
Imagen foto_00000007

E o vídeo:

15/05/17

Afortunadamente

Afortunadamente a editorial Lata de Sal decide recuperar este divertido álbum de Remy Charlip para a nosa lingua, Afortunadamente. Un libro que ademais de entretido resulta curioso e intrigante, pois cada páxina é unha nova aventura na que algo ocorre, "afortunadamente" (en cores alegres e vivas) ou "desafortunadamente" (en branco e negro); iso si, o protagonista non cae no abatemento e segue a súa loita no camiñar.


Guerreras unidas

Comezamos a semana con música feminista, rap, que vén dende Venezuela. Anarkía Ruiz é unha precursora desta corrente musical no seu país que reivindica o papel das mulleres nos procesos históricos de resistencia e insurreción.



Vía

14/05/17

Los cinco y yo

Non me gustou tanto como pensaba este libro de Antonio Orejudo titulado Los cinco y yo publicado por Tusquets. A priori, contaba con moito en común coa lectura, xa que eu son da mesma década dos 60 e eu tamén fun lectora da serie "Los Cinco", pero esa serie non foi tan importante para min como se presupón no narrador da novela, posto que a miña serie de libros de cabeceira, que lin e relín mil veces, era dunha nena chamada "Puck" e as súas aventuras; así que si, lía as aventuras dos Cinco, lia todos os libros que daquela caían nas nosas mans (que diferenza coa oferta que teñen agora!), pero non eran os meus libros fetiche.
Así que, xa digo, achegueime con curiosidade a este libro porque sabía que ía topar moito de min mesma nas súas páxinas. E certo é. Hai moitas referencias que, a pesar de ter nado nunha vila pequerrecha, son iguais, mesmo a devastación que causou a droga ao meu arredor. Tamén me fixo lembrar ese xeito de nos criar nas rúas, que non semellaban perigosas coma agora (en Lalín había un par de rúas e tres coches).
Como dicía, estaba a ser unha lectura interesante, amena, gustaba desa amizade tan importante para o narrador, cando chega un momento en que entrei de cheo nun libro de autoficción (... ou non?) que mesmo me aburre, xa que a novela After Five, coa vida dos Cinco unha vez superada a adolescencia, non me di nada. Non sei, semella un nobelo que dá voltas todo o tempo ao mesmo, infancia e paso á madurez.
O mellor, é o exercicio ao que nos somete o autor, ese tentar separar realidade de ficción, ou ficción de metaficción, un xogo difícil que fai do autor un bo artesán das letras.

Álex e o rato da corda

 Leo Lionni é un dos grandes, indiscutiblemente. Por iso, lelo, é sempre gozar, gozar da lectura, gozar da ilustración, gozar da mensaxe, gozar en plenitude. Porque estamos ante unha historia fermosísima que vén acompñada de ilustracións cheas de luz neste Álex e o rato da corda que vén de publicar Kalandraka. Libro de 1969 que non envellece, como todo bo libro, Medalla de Honor Caldecott en 1969.
Temos dous ratiños ben diferentes que estarán unidos pola amizade que vén de pequenos momentos aventureiros e felicidade compartida. Unha felicidade que pode resultar efémera e que pode ser salvada por un sentimento de cariño e empatía. Xa que a empatía é a que procura a xenerosidade, esa cualidade tan necesaria para podermos falar do valor da amizade. Un valor ás veces esquecido que nos sorprende neste álbum cun sorriso tenro nos beizos.




Non á violencia contra as mulleres (DXVI)

 Dez formas de violencia de xénero dixital

É violencia de xénero dixital:
1. Acosar ou controlar a túa parella usando o móbil
2. Interferir en relacións da túa parella en Internet con outras persoas
3. Espiar o móbil da túa parella
4. Censurar fotos que a túa parella publica e comparte en redes sociais
5. Controlar o que fai a túa parella nas redes sociais
6. Esixir á túa parella que demostre onde está coa súa xeolocalización
7. Obrigar a túa parella a que te envíe imaxes íntimas
8. Comprometer a túa parella para que che facilite as súas claves persoais
9. Comprometer a túa parella para que che amose un chat con outra persoa
10. Amosar enfado por non ter sempre unha resposta inmediata online

13/05/17

Desde o altar

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.