Blogue de Gracia e de Anxo, blogue de pingas e de icebergs, do que nos preocupa ou nos chama a atención, de biblioteca e de aula.

19/10/17

Violeta quere ser vampiro

Ramón D. Veiga e David Sierra son os artífices deste álbum que vén de publicar Xerais, Violeta quere ser vampiro. Un conto do Samaín. Un novo libro, un novo recurso -que sempre se agradece, por certo-, para este día que vén a se sumar a algúns xa publicados anteriormente na nosa lingua, ese que nos lembra que temos as nosas propias tradicións e que non debemos deixarnos envolver por aqueloutras que veñen de alén do océano. Este, ademais, trae "extras" de información, xa que ser vampiro non é cousa doada e debemos aprender se nalgo nos queremos parecer.
E acabo de saber que está baseado nunha historia real. Pois vaia!!!

18/10/17

La Máquina de Trinar

Roubado do Facebook de Helena Pérez:


La Máquina de Trinar - The Twittering Machine from Jose A. Soto (Jas) on Vimeo.

Detrás da máscara

Interesoume este libro tan pronto chegou ao instituto ao ver quen era a súa autora: Louisa May Alcott, así que me puxen a lelo sen ter ningunha referencia: falo de Detrás da máscara publicado por Hugin e Munin. A súa lectura provocoume unha anguria certa debido ao tema, non polo libro en si, senón porque sempre me acontece con estes personaxes que procuran algo tan diferente ao que aparentan, unha muller maquiavélica e intelixente que saberá chegar ao seu fin último. A protagonista é unha moza fría e calculadora que ten unhas intencións claras dende o principio, porque o único que busca na súa vida é a riqueza e, por tanto, a estabilidade económica. E con esta meta enganará a todas as persoas que ten ao seu arredor, porque é unha gran actriz que sabe agochar as súas decisións e que non permite que se intúa o seu propio eu. E a narración déixao claro, pero aínda así, atrapa por sabermos como se vai desenvolver, como vai evoluíndo a acción e como van respondendo os personaxes.
A autora rompe coa idea dunha muller sufrida que debe resistir todo canto lle acontece e desde logo afástase completamente do ton da súa novela máis coñecida. Aquí amósase unha muller con poder, con astucia, mesmo cunha falta de escrúpulos e moral total e absoluta. Pero tamén deixa claro que o que quere a autora é que esta muller non pode deixarse vencer, que vai saír da súa situación como sexa. E farao, vaia se o fará! De feito, o subtítulo é "O poder dunha muller". Tamén temos que ter en conta cando foi escrito.
Aquí vola deixo. Eu sufrín pola lectura pero é realmente atraente. Así que vola recomendo.




16/10/17

Imagine

Publica Flamboyant (xunto con Amnistía Internacional) este texto de John Lennon que deu a súa canción máis famosa, Imagine, ilustrado por Jean Jullien e que conta asemade cun prólogo de Yoko Ono Lennon. O álbum acompaña a viaxe dunha pomba que voa cunha póliña de olivera no peteiro, de xeito que leva a súa mensaxe de paz a todos os paxaros do mundo.
 Outro xeito de coñecer unha canción que se converteu no mellor alegato para a paz. E que non perde a súa forza nin a súa necesidade.

Imagine es un alegato lleno de fuerza, escrito con un amor impresionante y profundo por la humanidad y su futuro“.


15/10/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXXII)

Recollo directamente este post do blogue da Profa:

Esta curta fálanos desoutra violencia de xénero que nunca se denuncia, desa que non aparece nos titulares dos medios de comunicación nin nas estatísticas mais que está aí violando o noso dereito a que se respecte o noso espazo de seguridade.


14/10/17

Pequeñas cosas


En Nube de Tinta podemos atopar Pequeñas cosas de Mel Tregonning, cómic sen palabras, en branco e negro, que chega ao corazón deseguida. Un neno illado, un neno triste, un neno que ten medo a todo canto lle rodea, un neno con feridas, feridas que sente como propias; ata que pouco a pouco irá entendendo que el non é único, que as persoas que o rodean tamén senten dor, tampouco teñen resistencia. Porque o sufrimento é inherente ao ser humano. 
Extraordinario e sinxelo, un libro que chega para quedar.
«Porque el arte de verdad es capaz de dar voz a las partes mudas de nuestras vidas.» Shaun Tan

13/10/17

El zorro y la estrella

Fermosísimo este libro ilustrado de Coralie Bickford-Smith publicado por Penguin Random House: El zorro y la estrella é unha historia marabillosa que fala de constancia, valor e superación. A súa estética semella un libro antigo, co que só o exterior namora. Logo, a historia, pura prosa poética que se fusiona con estas ilustracións para elevarnos ata esas estrelas tan importantes, tanto como as follas, todo fusionado para que o lectorado sinta unha fábula como un pracer que se contaxia por todos os sentidos.
Unha gozada!

12/10/17

Pippi Mediaslongas

Un pracer inmenso poder ler Pippi Mediaslongas na nosa lingua, grazas á editorial Kalandraka, o clásico de Astrid Lindgren. Imposible non volver á infancia con esta lectura, rememorando tantas horas de admiración por esta nena libre e extravagante que nos marcou dende o primeiro momento, con envexa por poder ser quen ela quería realmente. Tela agora nesta edición é un luxo porque sempre provoca ledicia poder volver á infancia, rememorar aquela serie que nos mantiña pegadas á televisión e percorrer agora a narración na nosa lingua mesmo coas ilustracións orixinais.

10/10/17

O valo

Publica Xerais a obra de teatro de Carlos Labraña O valo -Premio Manuel María de Literatura Dramática Infantil 2016-, ilustrada por Nuria Díaz, unha reflexión excelente sobre a emigracións, os valados, as fronteiras, a situación dos exiliados, a paz e a súa procura. Con tan só dous personaxes, o libro é unha homenaxe aos refuxiados, sobre todo a nenos e nenas que padecen estes desprazamentos tan inxustos pero ao mesmo tempo tamén conta coa visión do neno que debe cumprir ordes sen cuestionalas, aínda que non sexan comprensibles. Por iso, ambos puntos de vista son importantes na obra, ese espazo de paz e liberdade que necesitan os personaxes para mellor entender o mundo que lles tocou vivir. Un mundo que, por outra parte, segue empeñado en construír cada días máis barreiras, mesmo psicolóxicas, e onde os valados que existen convértense en perigosos asaltos á dignidade e á liberdade.
Imposible non lembrarse de Valados de Agustín Fernández Paz ao achegarse a esta obra de teatro.



09/10/17

Isokivi



Vía

Os tres mosqueteiros

Tráenos Baía a adaptación da novela de Alexandre Dumas Os tres mosqueteiros en formato de álbum ilustrado a cargo de Bénédicte Rivière con ilustracións de Camille André e tradución de María Reimóndez. Pouco hai que dicir deste clásico imprescindible en toda biblioteca, agás que ao se tratar dunha conversión ao álbum ilustrado facilita o seu achegamento ao público infantil, tanto co texto como coas ilustracións, que axudan a nos situar no século XVII francés.
E con esta publicación, eu xa vou cavilando nos agasallos de Nadal!

La souriante madame Beudet

Esta curta de Germaine Dulac de 1923 conta a historia de Madame Beudet, quen está atrapada nun matrimonio sen amor. Durante o día, ela soña cunha mellor vida, e mesmo maxina a morte do seu home.

08/10/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXXI)

‘Upskirting’, acoso sexual baixo a saia






Vía

07/10/17

O segredo do avó

Publica Xerais este libro de Carles Cano con espléndidas ilustracións de Federico Delicado, O segredo do avó,  Premio Lazarillo de Creación Literaria, 2016. Baixo a argucia dun avó cheo de maxinación que non dubida en entreter aos seus neto Miguel e á súa neta María con historias a partie de tres elementos que tope ao seu arredor fóra de lugar, o libro compila conco contos clásicos con vestidos populares  ou mesmo con algún máis realistas ou surrealistas, pero con personaxes que poboan os contos de sempre, con reis, magas ou piratas, e por suposto con humor e sorpresas, base principal para fornear. E Carles Cano sabe os mesturar ingredientes. Queda claro.
Unha gozosa homenaxe á capacidade de fabulación, coido que aos nosos ás nosas contacontos, porque me fixo lembrar ao meu veciño e amigo Celso Fernández Sanmartín que procura sempra a sabedoría dos maiores e a comunicación interxeracional mentres nos atrapa coas súas narracións.



Salvemos Galicia



Podes asinar aquí

06/10/17

Museo en Pijarama

Michaël Leblond e Frédérique Bertrand conseguen neste Museo en Pijarama novamente, como xa fixeran nos outros libros anteriores que nos achegara a editorial Kalandraka, divertirnos e sorprendernos, e mesmo culturizarnos, posto que o noso paseo desta volta será polo mundo da arte, e poderemos contemplar obras impresionistas ou abstractas, pararnos ante un Miró ou un Mondrian, xogar con esculturas ou mover mesmo a ollada dun personaxe. Todo, grazas a este pequeno teatro que é quen de animar as ilustracións e deixar que un libro colla vida para lembrarnos que a maxia existe. Vaia se existe!!!
Con esta colección é imposible aburrirse. Imos durmir???

05/10/17

La semilla del recuerdo

04/10/17

Mar...usía. Relatos salpresados


Presenta Baía Edicións este monllo de relatos que Paco Rivas denomina Mar...usía. Relatos salpresados, unha homenaxe en forma de 15 relatos ás xentes do mar (máis concretamente da Mariña luguesa), ao traballo realizado, pero tamén ás súas vidas e aos seus afáns. Porque son vidas que merecen ser contadas e respectadas, como tamén o merece a súa lingua, que o autor quere recoller con toda a súa viveza, tanto, que para a xente do interior será mesmo un descubrimento achegarse a ela e atopar un novo léxico enriquecedor, como o é asemade un mundo de microtopónimos tan afastado do noso. A carón, o misterio, como misteriosa é a vida no mar, homes e mulleres nunha loita que pode ser titánica ou conciliadora, unha ollada afastada, un salaio cheo de palabras non ditas. 
Un mundo. Un mundo enteiro.



03/10/17

Saltón no camiño

A editorial Kalandraka recupera este Saltón no camiño de Arnold Lobel para a nosa lingua. O saltón ten unhs postura ante a vida ben envexable, atopando todo tipo de personaxes no seu camiñar: prepotentes, obsesivos, cotiás, maniáticos, egoístas... de todo hai e a todos respecta o saltón, xa que el entende que só baixo o paraugas do respecto á diversidade poderá el realmente gozar da vida e do "camiño" que está a facer; por iso, pululan polo libro, encontrándose no camiñar do noso protagonista Saltón, unha serie de personaxes ben estraños e variopintos, reafirmando a idea de valorar o diferente, e dándonos unha lección de civismo e de optimismo, porque, a verdade, dá gusto estar con Saltón a calquera hora do día, sempre procurará unha palabra amable en compañía.

Nemo. O xigante de pedra

Volvín gustar desta segunda entrega de Nemo que nos trae a editorial Xerais na nosa lingua. Desta volta o libro de Davide Morosinotto chámase Nemo. O xigante de pedra e a acción trasládase a Praga, como consecuencia dos acontecementos da primeira entrega; en Praga vivirán no barrio xudeu e contarán a inxustiza á que é sometida este pobo. Pouco a pouco imos sabendo algo máis do noso misterioso protagonista e da súa vida anterior, así como das súas habilidades e intelixencia, pero ambas necesitadas dos seus fieis compañeiros de viaxe, que asemade gozan do coprotagonismo na obra, ocupando mesmo máis páxinas, xa que os seus pensamentos son clave na evolución da historia. Tanto Daniel como Ashlynn son necesarios nas aventuras infantigables destes libros.
Unha lectura moi áxil e amena para o lectorado novo dos nosos centros de secundaria, moi acaída para aquel alumnado que goce do xénero de aventuras e que se deixa atrapar pola lectura, pois esta saga é precisamente idónea para enganchar ata o remate da mesma.


02/10/17

As tres curuxiñas

Con texto de Martin Waddell e ilustracións de Patrick Benson temos este fermoso álbum que publica Kalandraka na nosa lingua baixo o título As tres curuxiñas. Tres pequenas curuxas que agardan con temor a que volva a súa mamá nunha historia chea de tenrura. O lectorado sofre canda as tres protagonistas unha inquedanza na espera da mamá protectora, sobre todo a repetitiva frase da máis pequena, que tan só pide con insistencia ese regreso necesario e desexado. Unhas ilustracións magníficas que nos trasladan unha atmosfera case con tebras, unha noite triste que xoga cos sentimentos de indefensión e de afouteza, agardando mesmo poder acariñar esa plumaxe que se sae do papel e uns ollos que nos miran directamente para manter un diálogo necesario de coraxe e confirmación dese regreso temperá.


Liberadas del olvido

Documental sobre as primeiras mulleres universitarias e a situación actual da muller no ámbito académico e profesional. 




Dende Docugénero

01/10/17

BINTA Y LA GRAN IDEA

Non á violencia contra as mulleres (DXXX)

Hoxe imos pola segunda.

Árbore 


30/09/17

Jorge Drexler - "Movimiento"

Zeitgeist

29/09/17

El hombre feliz

Nós tamén futboleamos

Icelandair, a compañía aérea nacional do país islandés, lanzou un vídeo de apoio ás xogadoras de fútbol. Porque as mulleres tamén xogan, malia que se agoche.
Vía

28/09/17

What is that?

26/09/17

Líneas

 Novo libro de Suzy Lee publicado por Barbara Fiore, Líneas. Nono álbum sen palabras que nos deixa sen palabras, que nos convida a imaxinar e mesmo nos sorprende coa súa historia. Unha historia que persegue uns patíns e unha nena que os porta. Con mestría, a nena é quen de facer grandes piruetas, liñas hipnóticas que se van trazando no seu longo percorrido, ata que cae. Ou non? Que é o que é real? É todo produto dunha fantasía dun creador? Ou é produto da historia que nós creamos a medida que contemplamos cada páxina?

25/09/17

Científicas na Estación Central

Chamoume a atención esta nova que lin en Cultura Inquieta, polo fermosa e innovadora:
No teito da Estación Central de Nova Iorque puideron verse durante uns días unhas proxeccións que rendían homenaxe a 12 mulleres científicas.


24/09/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXIX)

Primeira dunha serie de 5 curtas que teñen como obxectivo detectar os primeiros sinais de maltrato na adolescencia.
Fútbol




23/09/17

La Educación Prohibida

22/09/17

A señorita Bubble

Cando rematei de ler este novo e delicioso libro de Ledicia Costas publicado por Xerais, cavilei na enorme sorte que teñen os nosos nenos e nenas por contar cunha literatura infantoxuvenil galega deste nivelón. Realmente, canta fortuna temos! A señorita Bubble, con espectaculares ilustracións de Andrés Meixide, é un libro inspirado tanto en Jules Verne como en Roald Dahl, adobiado con Tim Burton, un relato que mestura humor e aventura e onde humanos e marabillosas máquinas pasean da man nunha especie de lóxica aplastante: as malas serán reducidas porque a xustiza poética é necesario que exista na supervivencia dos sorrisos infantís. Polo camiño, actitudes intransixentes e a ignorancia como campo de batalla. Que pode haber detrás da ambición senón?
Así que no libro temos unha dicotomía, ou quizais o número 2 como constante: a realidade gris dunha familia media fronte á imaxinación e a liberdade; dúas irmás que se enfrontan a dúas mestras mafiosas; dúas caras diferentes nun pobo de ignorancia e tradición; os males do mundo trocados por inventos extraordinarios...
Pero sobre todas estas realidades temos unha protagonista absoluta que dá título ao libro, unha muller que se percata de que a pesar de estar rodeada de odio e incomprensión, sempre tenta facer o ben. Unha muller independente á que adoramos dende o primeiro momento, porque é ela mesma, fai o que lle peta sempre dentro da educación e do respecto e porque representa unha loita social: permitan sermos diferentes! Supoño que a autora quere destacar a súa intelixencia e sensiblidade fornte a esa ignorancia conxunta dunha vila que non pensa, acaso sexan autómatas da incomprensión. O rexeitamendo do diferente, a marxinación do diferente. E a ilusión de que algún día sairemos airosos.

21/09/17

Mounqup

Xaime Varela sempre nos trae novas musicais da nosa terra. Desta volta deitou no seu Facebook esta xoia:
Descubrindo a unha francesa que, dende Allariz, fai música galega, Mounqup.

 

20/09/17

Fálame do silencio

Fálame do silencio trata da incomprensión, da tensión, da rutina diaria que non leva a ningures, das tensións en parella, e sobre todo, de falar do silencio. Daniela Rodas e Mateo Franco interpretan os papeis protagonistas nesta obra de Lois Blanco, producida por Condetrespés e Andrés Rozados (Abella Creativa)

Fálame do silencio (2016)- Unha obra de Lois Blanco from Fálame do Silencio on Vimeo.

Nicolás va a la biblioteca

Sempre sinto unha especie de honra chea de orgullo compartido cando chega ás miñas mans unha obra dunha persoa que quero. E desta volta ocorre con Nicolás va a la biblioteca, un libro ilustrado por Alicia Suárez. Kalandraka aposta pola publicación destes libros na súa colección "Makakiños", nun afán de achegar a lectura a persoas con necesidades de apoio educativo.
A idea primixenia vén de Antonio Zorrilla Salgado, e desta volta estamos ante un libro que nos amosa a función das bibliotecas, así que maxinade se este libro é especial para min por razón tan diferentes!
Unha vez máis, as ilustracións de Alicia son ledas e mesmo inclusivas, coma o texto de pictogramas, e cheas de expresividade e detallismo para complementar a lectura.
Falamos pois de libros e bibliotecas inclusivas nas que non existen barreiras nin físicas nin de comunicación. Queremos bibliotecas así. Precisamos de libros coma este.

19/09/17

Os xeranios do Señor Alfonso

Curta realizada por alumnado do colexio Virxe da Saleta (Cea, Ourense) que vén de ser premiado no Festival de Cine Internacional de Croacia.



A terra de Anna

Vén de publicar na nosa lingua a editorial Kalandraka este libro de Jostein Gaarder titulao A terra de Anna, un libro ecoloxista que nos leva á reflexión, unha reflexión necesaria que implique asemade un movemento pola nosa parte, non só de posicionamento senón tamén de actuación, ante o que ocorre no noso planeta, algo que semella xa imparable pero contra o que debemos loitar.
Mesturando fantasía e realidade, o autor berra unha chamada que interpela a nosa responsabilidade, tanto individual como colectiva, deixando que sexa o planeta Terra a verdadeira protagonista da novela. A palabra clave, quentamento global e cambio climático. Un aviso do deterioro perigoso ao que estamos sometendo á Nai Natureza. E aínda que sexa este o eixo da novela, ao seu arredor atopamos algúns artigos xornalísticos que o autor considera imprescindibles para afondar no tema xunto cun elemento misterioso que aporta esa parte máis ficticia da obra.
Un libro que pasa a formar parte da lista de lecturas que ofrezo ao meu alumnado de 3º e 4º da ESO, pola súa mensaxe urxente e verídica que pide unha confirmación por parte do lectorado: a necesaria implicación nunha loita que arestora resulta necesaria e imprescindible. Si, o libro ten unha finalidade didáctica, pero este valor pedágoxico non fai desmerecer a historia, e sobre todo lémbranos que no podemos ser pesimistas nin preguiceiros, tan só debemos preocuparnos e loitar con esperanza pola supervivencia do noso planeta.

18/09/17

que despierten las mujeres todas

17/09/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXVIII)

Corta a tempo. O maltrato non chega de súpeto
#haysalida
#haisaída 


13/09/17

Luns



 Aínda que non sexa luns, falamos de Luns de Eli Ríos, editado por Xerais. Luns como o comezo, o principio, o primeiro día da semana. E logo? Ir máis alá, avanzando dende a dor. Porque Eli Ríos golpea dende a primeira liña, non deixa risco para evadirse da desesperanza. “Vou morrer” en primeira persoa sen intermediarios nin narradores, nunha novela que doe, nunha protagonista feminina que toma a palabra, bota un pulso, pero a si mesma e de paso a todas nós. "Vou morrer". Dúas palabras que nos acompañan continuamente, que nos deitan unha realidade que desta volta convértese en novela, que nos doen pola proximidade, pola presenza dunha enfermidade que podería atacarnos en calquera momento. Poderiamos ser calquera de nós. A protagonista, unha persoa normal cunha vida normal. Normal? Non é acaso unha superheroína que leva unha vida que nin sequera lle deixa espazo á enfermidade?  Unha muller que non pode enfermar. Non. Ten que seguir a traballar, a coidar dos fillos, da casa. Unha muller que debe seguir sorrindo. E imos descubrindo unha realidade máis atroz, se se pode falar de que hai realidades máis feroces ca un cancro terminal.  Non ter dereito a enfermar, non ter dereito a deixar de sorrir. Hai esperanza nunha vida que remata? Hai amor, amizade, que loite contra a propia dor?


Unha novela que deixa que o lectorado poida descubrir as imperfeccións dunha sociedade que exerce presión sobre as mulleres, unha muller que conta a súa vida desde a súa propia visión, que escribe listas como un xeito de apreixar o tempo, ese que esvara entre os dedos sen percatarnos. 
Cando remata a semana, a vida? Porque o final remata connosco, lectorado que se retrotrae nunha covardía desalentadora. Porque a voz que nos persegue dende esa primeira persoa, que se arrisca e nos arrolla, métenos na dor máis complexa, máis individual e máis social, na carrraxe dun final que preferiríamos que non existise. Nin na ficción nin na realidade. Pero está en ambas.


11/09/17

Animais de compañía

Manuel Lourenzo González e Óscar Villán son os artífices deste divertido álbum publicado por Kalandraka, Animais de compañía. Un libro que é un xogo lingüístico pero que o lectorado máis maior leva a unha reflexión sobre a malediciencia. Porque sabemos que a partir dunha frase pode cambiar tanto o contido que se magnifique algo que non tiña en principio nada que ver, como acontece aquí. Para o lectorado máis novo, é un divertimento, como xa dixemos, tanto pola lingua como polas ilustracións, cargadas de dinamismo e expresividade: os propios animaliños flipan cos humanos e a súa deformación, algo que deixan ver claramente as ilustracións coloristas. Ademais, é un texto rimado que convida a seguir xogando coas palabras e o cambio de sílabas. E iso acontece porque a linguaxe non ten límites, tal como demostra o álbum.

10/09/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXVII)

Campaña “#EXIT”, escrita e dirixida por Mabel Lozano, da Asociación para a Prevención, Reinserción e Atención á Muller Prostituída (APRAMP) dentro da campaña "Nadie se ofrece para ser esclav@: #contralatrata”, que está protagonizada por mulleres supervivintes da trata para falar da vida despois da escravitude e daquelas que non tiveron a súa mesma oportunidade.
Para min foi un honor falar con Mabel Lozano nas súas visitas a Lalín en anos anteriores. Está a realizar un traballo fundamental.
Visto aquí.

07/09/17

Un amor imposible

Publica Anagrama este libro de Christine Angot, Un amor imposible, un libro de amor e desamor en todas as súas vertentes, un libro duro e ao mesmo tempo tenro, un libro impactante que vai sacando á luz un dos peores sucesos que lle poden ocorrer a unha filla con respecto a seu pai. Nun principio nada nos leva a pensar que vai tratar deste amor, senón que pensaremos que fala do amor imposible entre unha parella por diferenzas sociais, étnicas, relixiosas... e a medida que avanzamos imos odiando a figura paterna por como pensa, por como trata á esa moza coa que mantén a relación amorosa. Logo odiarémolo por todo. Aquel amor imposible entre os pais, que está unido sobre todo polo desexo e polo amor da nai, convértese noutro moi diferente, tamén imposible, polas circunstancias da dor, polo trauma da filla. O amor imposible xirará despois en torno á nai e á filla, o sentimento de culpa, de rabia, de desprezo. Logo virá a soidade. E quizais, o intento de perdón.
Como non cuestionar o amor?


05/09/17

El lagarto negro

Curiosa lectura esta que nos ofrece Salamandra na súa colección "Black": El lagarto negro de Edogawa Rampo mestura un algo de intriga cun curioso procedemento, o narrador, quen lembra ao lectorado accións e curiosidades dirixíndonse directamente a el (supoño que debido a que a novela foi publicada por entregas, e así comprobamos que a acción é importante ao final de cada capítulo), ofrecendo un sentido do humor moi peculiar. O libro é tan só unha loita de enxeño entre os dous personaxes principais: unha muller mala malísima, o Lagarto Negro ou madame Midorikawa, e o detective Kogorô Akechi, que hoxe en día case semellan un xogo inxenuo. Pero debemos lembrar que estamos ante un clásico que ofrece un investigador sagaz sempre por diante do criminal, aínda que non o pareza. Por ser un libro dos anos 30, resulta unha lectura moi diferente que sorprende a aquelas persoas que esteamos acostumadas a ler novela negra, pois afástase totalmente da novela negra actual, como é normal. Unha lectura doada que non deixa de resultar atractiva para situarnos a principios do século pasado en Xapón.




03/09/17

Cuentos de buenas noches para niñas rebeldes

Proliferan ultimamente estes libros que nos traen historias de mulleres, ás veces esquecidas, ás veces ocultadas, coma este do que hoxe falamos: Cuentos de buenas noches para niñas rebeldes. 100 historias de mujeres extraordinarias, publicado pola editorial Destino, de Elena Favilli e Francesca Cavallo. Este ten a peculiaridade de que en cada páxina, xunto cunha ilustración, a pequena biografía de cada muller está pensada como un conto tradicional, cun "había unha vez" e en lugar de princesas e trasnos temos unha historia real dunha muller que destacou nalgún ámbito. Unha biografía curta, pensada para ler antes de durmir, e para que nenos e nenas vaian coñecendo estes nomes que son importantes para a Historia da Humanindade pero que non sempre aparecen nos libros de Historia. Mulleres que non agardaron a que ninguén realizase os seus soños por elas, senón que tomaron a iniciativa e loitaron contra os estereotipos de xénero para cambiar a Historia.
100 mulleres valentes ilustradas por 60 artistas de todo o mundo. Un libro precioso.



02/09/17

Xoguetes con estereotipos

Este experimento da BBC amosa os prexuízos nos que caemos sen pensalo:


31/08/17

Los imaginarios

A editorial Blackie Books tráenos este marabilloso relato de A.F. Harrold con ilustracións imprescindibles de Emily Gravett: Los imaginarios é unha historia para nen@s e para non tan nen@s, porque arrastra consigo reflexións importantes, como a fidelidade na amizade, o amor familiar, o respecto e sobre todo a perda da imaxinación que sufrimos cando medramos (a biblioteca como lugar esencial para axudar a que non suceda este proceso, o valor dos libros para manter con vida o maxín). Pero tamén fala de que ás veces esquecemos comunicarnos precisamente coas persoas que temos máis preto. E tamén fala da dor da separación, do medo que sentimos a perder a alguén que amamos.
As ilustracións debemos mencionalas porque parécenme esenciais. Mesmo na parte inferior das páxinas dereitas hai un debuxo que vai collendo vida a medida que lemos.
Así que estamos ante unha historia de tenrura, de amizade, de cariño. Un libro precioso que paga a pena.

"Estaba en una biblioteca. 
Amanda le había hablado de ellas, pero nunca había visto ninguna. Le había dicho: "Es el mejor sitio para estar cubierto un día de lluvia. Cada libro es una aventura", y a ella le encantaban las aventuras."

30/08/17

Una posibilidad

Imposible non emocionarse coa lectura deste cómic publicado por Astiberri, a edición integral de Una posibilidad de Cristina Durán e Miguel Á. Guiner Bou, libro que compila dúas obras, Una posibilidad entre mil (2009, Editorial Sins entido) e La máquina de Efren (2012, Editorial Sins entido), ambas teñen en común que contan en primeira persoa as historia das súas dúas fillas. A primeira delas, Laia, nace con parálise cerebral infantil, e será tremendo acompañalos nos primeiros anos de vida; está tan ben reflectido, que será imposible non empatizar con cada pequena alegría ou con cada gran desgusto. E logo, a nosa propia reflexión, unha enfermidade que sempre os acompañará; hai un momento que me gustou especialmente, cando contan o difícil que resulta estar canda outros pais e outras nais que falan dos marabillosos avances que realizan os seus fillos a idades temperás: "¿Os habeis dados cuenta de la cantidad de niños superdotados que, según sus padres, nos rodean?" (páxina 126). Tal cal.
A segunda parte fala da adopción e de todo o proceso que hai que sufrir para chegar a ela. O país escollido é Etiopía, e destaca o cambio de cor nas viñetas para contar canto alí acontece. O proceso de adopción trae consigo uns trámites custosos e longos. Por riba, as dificultades que se presentan á volta a España, mesmo é difícil obter a tarxeta sanitaria.
Aínda que as dúas partes son moi diferentes e resulta moito máis intensa a primeira, ambas conseguen manterte pegado ao papel, saben transmitir uns temas tan persoais dun xeito preciso e emocionante sen cargar as tintas no negativo, senón que é un diario vívido dun pai e dunha nai que loitan pola vida, a deles e a da súa familia.

28/08/17

La grieta

Un deses cómics esenciais que debemos ter presentes para non esquecermos a realidade social: La grieta de Carlos Spottorno e Guillermo Abril, publicado por Astiberri. O libro, un foto libro, é un drama en si mesmo, o dos refuxiados. Dous xornalistas que viven en primeira persoa o que ocorre en diferentes partes da entrada a Europa, a carón deses muros que queren dividir a humanidade. Durante tres anos traballan nas fronteiras europeas para agora converter ese labor nun cómic que nos golpea de primeira man, que nos lembra a nosa pouca humanidade e a desesperación que atinxe a esoutra parte de persoas que foxen das guerras, da fame, da miseria, para atoparse aquí outra miseria diferente, a nosa, a que nós lles ofrecemos, a miseria humana, a peor miseria.
O título fai referencia á procura desas "grietas" nos muros que permitan cruzar para tentar estar a salbo: Melilla, Libia, Balcáns, Finlandia, Bielorrusia...: muros con grietas salvadoras que só teñen un significado, esperanza. Baixo este nome constrúen o seu futuro miles de persoas.
Imprescindible.


27/08/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXVI)

Carta a un matratador 

26/08/17

Blanco perfecto

Dani Torrent é o autor de Blanco perfecto, álbum publicado por Libre Albedrío, un novo álbum sobre os ciumes co nacemento dun novo membro da familia. E con el comprobaremos ese conflito que sempre hai que enfrontar, aínda que neste caso o autor achéganolo grazas á imaxinación e a orixinalidade, xa que a fantasía da viaxe interior supón o proceso de madurez da historia. Son as emocións as que mandan, as que dan cor entre o perfecto branco, as que falan da soidade e do amor incondicional.
Este amor sobrevoa o libro e aporta sentido a canto acontece.
         

25/08/17

No, mamá, no

No, mamá, no de Verity Bargate, publicado por Alba na súa colección "rara avis", é un libro cando menos sorprendente, dende o principio ata o final. Sorprende e apaixoa por igual, por iso, como boa novela curta, déixase devorar. Unha protagonista que desexa ter fillas e no seu lugar ten fillos, e iso non o acepta. Como non acepta un matrimonio que está acabado dende hai moito. Unha depresión que profunda máis e máis e nos tira canda ela, caendo nun abismo insondable, pouco a pouco, a cámara lenta, porque a protagonista ten moi pouco ao que aferrarse e nós sentimos ese baleiro. E destaca algo moi curioso: a alianza dos homes fronte á incomprensión, fronte á unha muller que está á deriva. Unha deriva provocada pola maternidade non desexada, pola soidade, polo baleiro existencial.
De fondo, o intento de salvación da protagonista por medio da lectura: Orlando de Virginia Woolf, En Grand Central Station me senté y lloré de Elizabeth Smart,  El fin del romance de Graham Greene... relacionados co propio motivo argumental desta novela curta.
Unha pequena xoia, moi diferente.



23/08/17

Pregúntame

En Océano Travesía podemos atopar este álbum de Bernard Waber con doces e máxicas ilustracións de Suzy Lee: Pregúntame é tenro, unha viaxe paternal dunha soa tarde onde pai e filla gozan xuntos dun paseo por un parque, cunha complicidade marabillosa demostrada nun diálogo constante con preguntas e respostas, destacando a intelixencia da pequena e facendo fincapé en que o pai quere sobre todo manter esa relación especial coa filla. Un pai activo nun álbum onde a nai, en contra do que normalmente ocorre, non aparece por ningures.



21/08/17

Que me quieras

Que me quieras de Meritt Tierce, publicado por Blackie Books é unha lectura que me deixou intensamente noqueada, por ser tan dolorasamente brutal, por pasear pola dor case dun xeito aséptico, facendo equilibrios, como eses que vemos desafiando a lei da gravidade. A saltos, sabemos da moza que ía ir a Yale pero queda embarazada na adolescencia, estragando calquera plan de futuro; logo, imos participando da dor, do traballo de camareira arredor de homes sen escrúpulos, da droga, das autolesións, do sexo. E imos tremendo. Cunha vida baleira que só é quen de encher cando pensa nunha filla que non vive canda ela, pero que ama por riba de todo, aínda que seguramente non saiba expresalo. Nalgúns momentos necesita abusar de si mesma, non hai quen lle provoque ese abuso senón ela mesma, e iso infrínxenos máis medo.
A carón da dor, o traballo, os compañeiros, a descrición dunha vida chea de vasos rotos onde a protagonista nin sequera se lamenta; a decisión valente de querer gañarse a vida por riba de todo, de non amosar os sentimentos, de ser unha boa profesional. Só o conta. Para que a dor sexa resolta con máis dor. E esta é relatada fragmentadamente, porque a dor non é senón a conciencia dunha vida espantosa, desgarradora. Como a lectura.



Pequeña en la jungla

Publica Blackie Books este álbum de Marta Altés titulado Pequeña en la jungla, un libro sobre as dificultades e as avantaxes que ten ser o máis pequeno da familia. Dado que a  nosa pequena protagonista nunca pode realizar as mesmas tarefas canda os grandes, decide ser moi valente e expolar pola súa conta o bosque, sen ser consciente dos perigos aos que terá que enfrontarse, captados polo lectorado grazas ás ilustracións e o seu detallismo e ignorados por ela mesma, porque a valentía -máis ben a inconsciencia- non os deixa ver. Unha metáfora da vida cotiá que debemos vivir, ás veces, como arriscada aventura.
Un álbum para peques moi rico e sinxelo.


19/08/17

La esposa del conejo blanco

Gilles Bachelet é o artífice deste álbum publicado por Adriana Hidalgo en gran formato: La esposa del conejo blanco conta a vida en forma de diario -escrito por ela mesma- da cónxuxe do famoso coello do libro Alicia no país das marabillas. Así saberemos como non está satisfeita coa vida que ela, estresada pola carga doméstica e familiar, facendo fincapé no machismo da situación -estamos na época vitoriana- e lembrándonos que a aparición de "Alicia" non é do seu agrado polo seu continuo cambio de tamaño.
Pero se o texto fala do traballo cotián e da vida escrava que leva a nosa protagonista, as ilustracións non deixan lugar a dúbida, xa que a realidade que amosan é ben peor que a poderiamos imaxinar pola lectura, engadindo asemade un toque humorístico e de frescura. Ás veces, o texto é coma un pé de foto para dar máis significado ao que vemos. Desde logo, debemos dedicar especial atención ás ilustracións, non só polo dito, senón pola mestura que nos ofrece con referencias constantes ao mundo de Alicia no país das marabillas
Se o álbum era divertido por si só, ten a xenialidade de engadir unha “Nota del autor”, que lle aporta unha nota humorística e que nos conquistará xa de vez.




18/08/17

La flor púrpura

Encantoume. Encantoume este libro de Chimamanda Ngozi Adichie publicado por Random House: La flor púrpura penduraba nos andeis da biblioteca como un libro desexable ao que nunca daba chegado, e, por fin, aquí está. Unha historia conmovedora que non deixa indiferente, onde descubrimos que a figura paterna, que nun principio semellaba eloxiable, é un home rico, demócrata, que se enfronta dende o seu xornal ao ditador que vén de facer un golpe de Estado, unha figura pública modesta e marabillosa, é en realidade un fanático católico maltratador na súa casa, unha figura a quen odiaremos a pesar das súas cualidades públicas. De fondo está o ambiente social e a violencia política, a pobreza do país, as diferentes crenzas e relixións. Pero o argumento principal, ese que nos deixa atrapados ás súas páxinas, é ese día a día de dous adolescentes que conviven nesa opresión doméstica ata que coñecen outra vida, a da súa tía e os seus fillos, onde se educa en liberdade e ledicia. O fanatismo é pois o que se critica no libro, o fanatismo de calquera tipo; un fanatismo que acarrea inxustiza e onde os seres humanos terán que procurar a súa propia xustiza. A xustiza poética teremos que deixala para outra ocasión.
Non a perdades.



16/08/17

El jardín maléfico

Un novo libro de Edward Gorey, na súa liña, é este pequeno tesouro que publica Libros del Zorro Rojo, El jardín maléfico. Unha vez máis, temos un argumento que en aparencia e a priori podería ser totalmente "normal" e realista: unha familia, decimonónica a xulgar polas ilustracións, vai pasar un día festivo a un parque. Pero todo cambia dende a entrada, porque o xardín está cheo de misteriosos perigos e marabillosos plans; uns plans que os personaxes semella que aceptan sen grandes xestos nin temores, e iso a pesar do perigo constante que os rodea: é o universo deste autor, a crueldade como algo intrascendente. Todo isto a base de pareados na parte esquerda da folla coa ilustración na dereita.
Outra xoia.

15/08/17

Ícaro

Un pracer descubrir este autor de novela negra que nos trae Salamandra na súa colección "Black": Deon Meyer e o seu Ícaro foi unha lectura apaixoante e diferente por vir dunha terra case descoñecida e aportarnos un retrato social dela (un país cheo de conflitos polícos e raciais, unha paisaxe case inclemente), ademais dun vocabulario definido e un argumento sólido. Non importa non ter lido ningunha entrega anterior desta saga cun detective protagonista (novamente, unha figura rompida en mil pedazos con adicción ao alcohol, algo demasiado manido para este tipo de personaxes) porque son independentes e é doado saber a evolución dos personaxes ata chegar a esta entrega. Desta volta temos varias liñas narrativas, todas elas ben fiadas ata confluir nunha soa: os negocios da internet, o cultivo vitivinícola, as fortunas chinesas, e a propia investigación dun asasinato (que aporta asemade o retrato emocional dos protagonistas da saga); todas elas quizais postas en función do retrato social ao que eludiamos, ese desafío dunha sociedade que vén de sufrir tanto durante tanto tempo e que vive aínda baixo unha sombra que non debería ter existido por canta dor supuxo: o apartheid.
Coido que haberá que volver a este autor.

14/08/17

Si las manzanas tuvieran dientes

Divertido álbum de Milton e Shirley Glaser publicado por Libros del Zorro Rojo: Si las manzanas tuvieran dientes é un exercicio estimulante da imaxinación, un mostrario de animais e obxectos que se atopan en situacións paradóxcias ou absurdas, con preguntas indirectas que enredan máis ao lectorado para deixar un pouso de humor e ironía ben acompañadas das ilustracións, tamén chocantes e cun final de película que convida a ir á seguinte páxina. Non hai máis que deixarse atrapar polo xogo que se nos propón para participar nunhas páxinas cheas de humor. Lembra a outros libros deste estilo que convidan a participar activamente nunha viaxe imaxinaria onde todo é posible. Por que non? Os límites poñémolos nós e a vida real, tan pouco apaixoante, se llo permitimos.



13/08/17

Non á violencia contra as mulleres (DXXV)

 "Danza"

12/08/17

JEZZY P:

Jezzy P foi unha das primeiras mulleres que en Ecatepc, concello mexicano con maior taxa de feminicidios, puxo a súa voz ao servizo dun hip hop crítico, falando da discriminación por xénero e do valor do traballo comunitario.




Visto aquí

Neste blog utilizamos as imaxes con finalidade educativa. Se algunha delas estivera suxeita a dereitos de autor, rogamos que vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.